|
พนักงานใหม่
บริษัทแห่งหนึ่งกำลังต้องการพนักงานใหม่จึงติดป้ายไว้ที่กระจกหน้าร้านว่า
“ต้องการพนักงานด่วน คุณสมบัติ ต้องสามารถพิมพ์ดีด ใช้คอมพิวเตอร์ และสามารถพูดได้หลายภาษา”
สักครู่ มีสุนัขตัวหนึ่งเดินผ่านมา หยุดอยู่ที่ป้ายสักครู่จึงมายืนเห่าอยู่หน้าประตูสำนักงาน เมื่อเลขาเปิดประตู เจ้าสุนัขรีบกระโจนเข้าไปในสำนักงานพลางเห่าไปที่ป้ายนั้น ผู้จัดการฝ่ายบุคคลออกมาพอดี เจ้าสุนัขเห็นจึงรีบกระโดดขึ้นบนเก้าอี้ ผู้จัดการเห็นจึงพูดอย่างติดตลกว่า
“เจ้าจะมาสมัครงานเหรอ ฮ่าๆๆ พิมพ์ดีดได้ไหมล่ะ”
สุนัขได้ยินดังนั้นก็กระโดดไปที่เก้าอี้หน้าเครื่องพิมพ์ดีด แล้วลงมือพิมพ์ จนเสร็จจึงคาบไปให้ผู้จัดการ ฝ่ายผู้จัดการตะลึงกับความสามารถของมัน แต่ก็ยังปฏิเสธ
“เจ้าพิมพ์ได้ถูกต้องตามแบบฟอร์มเลยนะ ดีมาก แต่ว่า เราต้องการคนที่ใช้คอมพิวเตอร์เป็นด้วยนะ”
สุนัขรีบกระโดดไปนั่งหน้าคอมพิวเตอร์ เริ่มบูตเครื่องและเปิดโปรแกรมใช้งานให้ผู้จัดการดูอย่างคล่องแคล่ว
ถึงตอนนี้ผู้จัดการก็ยังไม่ค่อยอยากรับ..จึงพูดกับสุนัขว่า “เออ แกเป็นหมาที่เก่งมาก แต่ที่เราต้องการจริงๆ คือคนที่พูดได้หลายๆ ภาษาต่างหาก”
สุนัขมองหน้าผู้จัดการสักครู่..แล้วร้อง”เหมียว
|
รายการสินค้าเงินผ่อน / ที่ดิน บ้าน สิ่งปลูกสร้าง 
เวปไซค์นี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับธนาคารหรือบริษัทใดๆ เพียงต้องการแนะนำผลิตภัณฑ์ ข้อมูลข่าวส่ารที่เป็นประโยชน์กับผู้ที่เข้ามาชมเวปไซค์ ต้องขออภัยในทุกๆกรณีที่ข้อมูลผิดพลาด ล่าช้า ผมขออภัย ณ..ที่นี่ด้วยครับ
5 คะแนนสะสม มีค่าเท่ากับ 1 KTC Mile สะสมแลกตั๋วเครื่องบินได้กับทุกสายการบิน สู่ทุกจุดหมายปลายทางทุกที่ ทั่วโลกที่พอใจ และพิเศษเหนือใครด้วยบริการออกตั๋วเครื่องบินภายใน 24 ช.ม. คะแนนสะสมยังเก็บได้นานโดยไม่มีวันหมดอายุ 
เดือนพฤศจิกายน เป็นช่วงปลายของฤดูฝน ทะเลฝั่งอันดามันก็จะถึงฤดูกาลท่องเที่ยว นี่เป็น ครั้งที่ 2 ที่ผมได้มาเที่ยวทะเลแดนใต้ ครั้งแรกที่ผมได้สัมผัสกับทะเลอันดามันก็ก่อนหน้าที่จะเกิดเหตุแผ่นดินไหวที่เกาะสุมาตราทำให้เกิดคลื่นยักษ์สึนามิสัก 2-3 อาทิตย์ ถ้าผมคิดช้าอีกสักนิดก็คงไม่ได้ มาเขียนเรื่องต่างๆให้คุณได้อ่านกันแล้วหละ แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันจะทำให้เกิดการสูญเสีย และน่ากลัวเพียงใดก็ไม่ทำให้ผมลืมภาพอีกด้านที่งดงามของทะเลฝั่งนี้ไปได้ ผมไม่เคยกลัวทะเล ผมชอบทะเล ถ้าจะเกิดอะไรขึ้นอีกก็ไม่เป็นไรขอได้สะใจอีกซักที
ผมเลือกที่จะมาสัมผัสไข่มุกแห่งอันดามันแห่งนี้ ภูเก็ตเป็นเมืองที่สวยงาม มีอาคารเก่าแก่แบบ ชิโน-โปตุกีส และมีทะเลที่สดใส ผมเลือกพักที่รีสอท์แห่งหนึ่ง ซึ่งอยู่ห่างจากชายหาดป่าตองประมาณซัก 300 เมตร เป็นรีสอท์ที่สวยงามพอใช้ได้ทีเดียว หลังจากเช็คอินเรียบร้อย ผมเลือกที่จะนอนเอาแรง เพื่อจะได้สัมผัสแสงสียามค่ำคืนของหาดป่าตองว่าเป็นยังไง เวลา 18.30 น.เป็นเวลานัดกับเพื่อนผอง หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จพวกเราก็เดินเท้าชมทะเล เดินผ่านร้านต่างๆไปเลื่อยๆสิ่งที่พอสังเกตเห็น ได้ชัด ทำไมไม่มีคนไทยเลย คำเชิญชวนของบริกรก็พูดกับเราแต่ภาษาอังกฤษ ญี่ปุ่นบ้าง เกาหลีบ้าง หน้าผมก็ไม่ได้กระเดียดไปทางนั้นเลย ออกจะไปทางแขกๆบ้างด้วยซ้ำ ถ้าเพื่อนผมก็อาจจะใช่ ผมว่า บรรยากาศของที่นี่ก็คล้ายๆกับพัทยา แต่ออกจะดูหรูหราและมีรสนิยมมากกว่า เนื่องจากค่าครองชีพที่นี่สูงมาก หลังจากอิ่มกับบรรยากาศจนจุใจแล้ว ผมก็ต้องขอกลับที่พักเพื่อที่จะเตรียมตัวกับทัวร์ในตอนเช้า ที่จะมารับเราในเวลาเจ็ดโมงตรง
วันนี้รู้สึกจะสดใสเป็นพิเศษเพราะได้นอนเต็มที่ โปรแกรมวันนี้คือเกาะเฮ ไกล์บอกเราว่าที่นี่มีปะการังที่สวยงามและสมบูรณ์แห่งหนึ่ง มีปลาหลากหลายชนิด ปลาดิบก็แยะ งงไหมครับปลาดิบก็แยะ ก็สาวๆญี่ปุ่นไงครับนิยมที่จะมาเที่ยวที่เกาะเฮแห่งนี้เป็นชาติต้นๆเลย ผมตื่นเต้นที่จะได้เห็นปลาดิบ เอ้ยไม่ใช่ ปะการังต่างหาก แต่ในกรุ๊บทัวร์ของเราก็มีปลาดิบอยู่หลายตัวเหมือนกัน หุ หุ! เมื่อเรือ speed boat มาถึงเกาะเฮ ใช้เวลาประมาณ 40 นาที ไกล์ก็บอกให้เราลงดำดูปะการังได้ ผมไม่รอช้ารีบลงจากเรือแทบจะเป็นคนแรก ทะเลที่นี่ใสมาก ปะการังก็สมบูรณ์ดี แต่ก็ยังพอให้เห็นซากปะการังเขากวางแตกหักอยู่บ้าง แต่ก็ไม่มากนัก ปลาที่นี่ส่วนใหญ่จะเป็นปลาโนรี ปลาผีเสื้อ ปลานกแก้ว แต่ผมชอบปลาปักเป้าหน้าหมานะ เพราะว่าหน้าเหมือนไกล์ของเราดี หลังจากชุ่มช่ำกับเกาะเฮเราก็ต่อด้วยเกาะราชา นั่งเรือไปอีกไม่กี่นาทีเราก็มาถึง ไกล์ของเราเอาขนมปังโยนลงไป โอ้พระเจ้า! 
ผมนึกไปถึงปลาสวาย ตามหน้าวัด มันเยอะมากๆ แต่นี่มันในทะเล ปลาเสือทะเลทั่งนั้น ปลานกแก้วก็มี ผมอยากจะกระโดดลงไปในฝูงปลานั้นจริงๆ ทะเลที่นี่ใสไม่แพ้ที่เกาะเฮเลย ปะการังส่วนใหญ่เป็นปะการังแข็ง ปะการังจานส่วนปะการังเขากวางผมไม่เห็นเลย เห็นกุ้งมังกรด้วย แต่มีแต่หัวเพราะเจ้าปลานกแก้วกำลังแถะอยู่ ปลาโนรี ปลาผีเสื้อ เจอกันอีกแล้วเจ้าปักเป่าหน้าหมา แต่ที่ทำให้ผมตื่นเต้นเป็นพิเศษก็เจ้าปลาไหล มอร์เลย์ตัวสีน้ำตาลเข้มที่มันจองมองผม ทำไมมันต้องอ้าปากทำฟันเหยือนด้วยนะผมนึกในใจ ซักพักมันก็ว่ายหนีไป โอ้โฮ จากสายตาที่ผมเห็นตัวมันน่าจะยาวซัก 2 เมตร ใหญ่จริงๆ ถ้าผมรู้ว่ามันตัวขนาดนี้ ผมโกยขึ้นเรือตั่งแต่แรกแล้วโชคดีที่มันหนีไปซะก่อน เมื่อได้เวลาพวกเราก็ต้องขึ้นเรือเพื่อจะเดินทางกลับเข้าฝัง
